Yakalama ve Gözaltı Tedbirleri: Şartları, Süreleri, Haklar ve Hukuka Aykırılığın Sonuçları

Yakalama Kavramı ve Hukuki Dayanağı

Yakalama, ceza muhakemesi hukukunda bir kişinin özgürlüğünün geçici ve fiilî olarak sınırlandırılması anlamına gelir. Bu tedbirin temel amacı; suç işlendiği şüphesinin bulunduğu durumlarda kişinin kaçmasının önlenmesi, kimliğinin tespit edilmesi, delillerin korunması ve soruşturmanın sağlıklı şekilde yürütülmesidir. Ancak bu amaç, yakalamanın sınırsız bir kamu gücü kullanımı olduğu anlamına gelmez. Aksine, yakalama; kişi hürriyetine doğrudan müdahale ettiği için, hukuk devletinde ancak kanuni şartlar altında uygulanabilir.

Yakalamanın anayasal dayanağı Anayasa m. 19’dur. Bu hüküm, kişi özgürlüğünü temel bir hak olarak tanımakta; hangi hâllerde bu özgürlüğün kısıtlanabileceğini açık ve sınırlı şekilde göstermektedir. Ceza muhakemesi bakımından ayrıntılı düzenleme ise CMK m. 90 ve devamı ile yapılmıştır. Ayrıca uygulamaya ilişkin usul hükümleri, Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliği içinde düzenlenmiştir.

Burada vurgulanması gereken ilk nokta şudur: Her fiilî alıkoyma veya kolluk müdahalesi sıradan bir idari işlem gibi değerlendirilemez. Bir kişinin serbestçe hareket etmesinin kolluk tarafından engellenmesi, hukuken çoğu durumda yakalama niteliği taşır. Dolayısıyla işlem, şeklen başka adla anılsa bile, kişi özgürlüğüne müdahale varsa kanunun öngördüğü hak ve güvenceler devreye girer. Bu yüzden yakalama ve gözaltı tedbirleri yalnızca teknik ceza muhakemesi kavramları değil; aynı zamanda anayasal güvence rejiminin parçasıdır.

Yakalama Yetkisi Olan Kişiler ve Makamlar

CMK m. 90, yakalama yetkisini yalnızca kolluğa tanımamıştır. Kanun, bazı istisnai hâllerde herkese geçici yakalama yapma yetkisi vermektedir. Bu durum özellikle suçüstü hâlinde önem kazanır. Kişiye suçu işlerken rastlanması veya suçüstü bir fiilden dolayı izlenen kişinin kaçma ihtimali bulunması ya da kimliğinin hemen belirlenememesi hâlinde, herkes geçici yakalama yapabilir. Buradaki “herkes tarafından yakalama” yetkisi, kamu düzeninin derhal korunması ihtiyacına dayanır; ancak bu yetki sınırsız değildir ve kişiyi kolluğa teslim etme amacıyla kullanılmalıdır.

Kolluk görevlilerinin yakalama yetkisi ise daha geniş ama yine de kanuni sınırlar içindedir. CMK m. 90/2’ye göre; tutuklama kararı veya yakalama emri düzenlenmesini gerektiren ve gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde, Cumhuriyet savcısına veya amirlerine derhâl başvurma imkânı bulunmadığında kolluk yakalama yapabilir. Bu hüküm, özellikle ani gelişen olaylarda soruşturmanın etkisiz kalmasını önlemeye yöneliktir. Ancak burada da keyfîlik kabul edilmez; gecikmesinde sakınca bulunmayan veya savcıya ulaşmanın mümkün olduğu hâllerde kolluğun kendiliğinden yakalama uygulaması hukuka aykırılık tartışmasına yol açabilir.

Ayrıca yakalama emri ile yapılan yakalama da vardır. Bu durumda yakalama, önceden verilmiş adli bir kararın icrasıdır. CMK m. 98’e göre soruşturma evresinde çağrı üzerine gelmeyen veya çağrı yapılamayan şüpheli hakkında Cumhuriyet savcısının istemi üzerine sulh ceza hâkimi tarafından yakalama emri düzenlenebilir. Kovuşturma evresinde ise kaçak sanık hakkında mahkeme veya hâkim yakalama emri verebilir. Dolayısıyla uygulamada üçlü bir ayrım söz konusudur:

1. Herkes tarafından yapılan geçici yakalama
2. Kolluk tarafından yapılan fiilî yakalama
3. Hâkim veya mahkeme kararı yahut yakalama emrine dayalı yakalama

Bu ayrım, hem hukuki denetim hem de sürelerin hesaplanması bakımından önemlidir.

Kaynak: https://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=5271&mevzuatTur=1&mevzuatTertip=5

Yakalama Nedenleri ve Koşulları

Bir kişinin yakalanabilmesi için salt soyut şüphe yeterli değildir. Kanun, belirli koşulların somut olayda gerçekleşmesini arar. Bu koşulların başında suçüstü hâli gelir. Suçüstü; işlenmekte olan suçu, henüz işlenmiş olan fiili ve suçun hemen ardından takip edilerek yakalanan kişiyi kapsayabilecek geniş ama teknik bir kavramdır. Yakalama, özellikle suçüstü hâlinde daha pratik şekilde gündeme gelir.

Diğer önemli koşullar ise şunlardır:

• Kişinin kaçma ihtimalinin bulunması
• Kimliğinin hemen tespit edilememesi
• Hakkında yakalama emri veya tutuklama kararı gerektiren durum bulunması
• Gecikmesinde sakınca olan bir hâlin mevcut olması

Şikâyete bağlı suçlar bakımından da özel durumlar vardır. CMK m. 90/3 uyarınca, çocuklara veya beden ya da akıl hastalığı, malullük ya da güçsüzlük nedeniyle kendisini idareden aciz kişilere karşı işlenen suçüstü hâllerinde, suç şikâyete bağlı olsa bile yakalama için şikâyet şartı aranmaz. Bu düzenleme, korunmasız kişilerin menfaatini ön planda tutar.

Yakalama tedbirinde ölçülülük ilkesi son derece önemlidir. Her somut olayda şu soru sorulmalıdır: Kişi özgürlüğüne müdahale, soruşturmanın amacı bakımından gerçekten gerekli midir? Daha hafif bir araçla sonuca ulaşmak mümkünken yakalama uygulanması, hukuk devleti ilkesiyle bağdaşmayabilir. Özellikle kişi özgürlüğünü sınırlayan tedbirler bakımından, keyfî veya otomatik uygulamalardan kaçınılması gerekir.

Yakalama İşlemi Sırasında Şüpheli veya Sanığın Hakları

Yakalama yalnızca bir kolluk yetkisi değildir; aynı zamanda kapsamlı bir haklar rejimi ile birlikte düşünülmesi gereken bir işlemdir. Yakalanan kişinin en temel hakkı, neden yakalandığını bilme hakkıdır. Kişiye yakalama nedeni ve hakkındaki iddialar derhal bildirilmelidir. Bu bildirim, mümkünse yazılı; bunun hemen mümkün olmadığı hâllerde sözlü olarak yapılır. Hakların bildirilmesi, sonradan usulüne uygun tutanak altına da alınmalıdır.

Yakalanan kişinin başlıca hakları şunlardır:

• Yakalama sebebi ve isnadın bildirilmesi
• Susma hakkı
• Müdafiden yararlanma hakkı
• Yakalamaya itiraz imkânı
• Yakınlarına haber verilmesi
• Sağlık kontrolünden geçirilme
• Yakalama tutanağının düzenlenmesi ve suretinin verilmesi

Bu haklar, sadece formalite değildir. Uygulamada birçok uyuşmazlık, tam da bu hakların gereği gibi kullandırılıp kullandırılmadığı noktasında ortaya çıkar. Örneğin sadece bir form imzalatılmış olması, kişinin müdafi yardımından etkin biçimde yararlandığı anlamına gelmeyebilir. Aynı şekilde, yakalama sebebinin yüzeysel şekilde söylenmesi de hak bildiriminin usulüne uygun yapıldığı sonucunu doğurmaz.

Kaynak: https://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=8197&mevzuatTur=7&mevzuatTertip=5

Yakalama sırasında fiziksel önlemlerin kullanılması da sınırsız değildir. Örneğin kelepçe takılması ancak kaçma riski veya kişinin kendisine ya da başkalarına zarar verme tehlikesi gibi belirtiler varsa mümkündür.

Kaynak: https://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=8197&mevzuatTur=7&mevzuatTertip=5

Gözaltı Kavramı ve Yakalamadan Farkı

Uygulamada en sık yapılan hatalardan biri, yakalama ile gözaltının aynı işlem olduğu sanılmasıdır. Oysa hukuken bu iki koruma tedbiri farklıdır.

Yakalama, kişinin özgürlüğünün geçici ve fiilî biçimde kısıtlanmasıdır.
Gözaltı ise, yakalanan kişinin Cumhuriyet savcılığı tarafından serbest bırakılmaması ve soruşturmanın tamamlanması için hukuken denetim altında tutulmasıdır.

Başka bir deyişle, yakalama ilk müdahaledir; gözaltı ise bu müdahalenin savcılık kararıyla veya kanunun verdiği sınırlı istisnai yetkiyle sürdürülmesidir. Bu fark; sürenin başlangıcı, itiraz usulü, tazminat talebi ve hukuka aykırılık denetimi açısından doğrudan önem taşır.

Bir kişi fiilen yakalanmış olabilir; ancak her yakalama gözaltına dönüşmek zorunda değildir. Cumhuriyet savcısı, somut olayın şartlarına göre kişinin serbest bırakılmasına da karar verebilir. Bu nedenle yakalama ile gözaltı arasındaki geçiş otomatik değil; hukuki değerlendirmeye bağlıdır.

Gözaltı Kararı Verme Yetkisi ve Usulü

CMK m. 91’e göre, yakalanan kişi Cumhuriyet savcılığı tarafından bırakılmazsa, soruşturmanın tamamlanması için gözaltına alınabilir. Ancak kanun gözaltı için iki temel şart aramıştır:

1. Gözaltı tedbirinin soruşturma yönünden zorunlu olması
2. Kişinin suçu işlediği şüphesini gösteren somut delillerin bulunması

Bu iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekir. Sırf şüphe duyulması, ihbar bulunması veya olay hakkında genel bir kanaat oluşması, tek başına gözaltı için yeterli değildir. Kanun koyucunun “somut delil” ifadesini özellikle tercih etmiş olması, kişi özgürlüğüne müdahalenin keyfî yorumlarla genişletilmesini önleme amacına yöneliktir.

Bazı istisnai durumlarda, özellikle suçüstü hâliyle sınırlı olmak üzere ve kanunda sayılan bazı suçlar bakımından, mülki amirlerce belirlenen kolluk amirleri tarafından da belli sürelerle gözaltı kararı verilebilmektedir. Ancak bu istisna, dar yorumlanmalıdır. Genel kural, gözaltı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından verilmesidir.

Gözaltı Süreleri, Uzatma Koşulları ve Toplu Suçlar

Gözaltı tedbirinde süreler, hukuka uygunluğun en hassas alanlarından biridir. CMK m. 91’e göre genel kural; gözaltı süresinin, yakalama anından itibaren 24 saati geçememesidir. Yakalama yerine en yakın hâkim veya mahkemeye gönderme için gerekli zorunlu süre ise en fazla 12 saat olabilir.

Toplu olarak işlenen suçlarda ise delillerin toplanmasındaki güçlük veya şüpheli sayısının çokluğu nedeniyle Cumhuriyet savcısı gözaltı süresini, her defasında bir günü geçmemek üzere üç gün süreyle uzatabilir. Bu, uygulamada daha uzun bir muhafaza süresi yaratabilmektedir; ancak anayasal üst sınırlar yine gözetilmek zorundadır.

Anayasa m. 19, yakalanan veya tutuklanan kişinin, tutulduğu yerden en yakın mahkemeye gönderilmesi için gerekli süre hariç en geç 48 saat, toplu suçlarda ise en çok 4 gün içinde hâkim önüne çıkarılması gerektiğini düzenlemiştir. Kimse, bu süreler geçtikten sonra hâkim kararı olmaksızın özgürlüğünden yoksun bırakılamaz. Dolayısıyla CMK hükümleri ile Anayasa birlikte değerlendirilmelidir.

Buradaki kritik nokta, sürenin yakalama anında başlamasıdır. Uygulamada bazen kolluk kayıtlarındaki saat ile kişinin fiilen özgürlüğünden yoksun bırakıldığı an farklı olabilir. Ancak hukuki değerlendirmede esas olan, kişinin gerçekte denetim altına alındığı andır. Bu fark, sonradan hukuka aykırılık ve tazminat taleplerinde önem kazanır.

Müdafi Yardımından Yararlanma, Yakınlara Haber Verme ve Sağlık Kontrolü

Savunma hakkı, yakalama ve gözaltı tedbirlerinin merkezinde yer alır. Kişinin müdafiden yararlanma hakkı, yalnızca teorik bir hak olarak bırakılmamalı; fiilen erişilebilir ve kullanılabilir olmalıdır. Özellikle ifade alma ve sorgu aşamalarında müdafi yardımının etkinliği, işlemin meşruiyeti üzerinde doğrudan etki doğurur.

Yakalanan veya gözaltına alınan kişinin durumunun yakınlarına bildirilmesi de anayasal ve yasal bir yükümlülüktür. Bu hak, yalnızca aile bağlarını korumak için değil; aynı zamanda kişinin dış dünya ile bağlantısının tamamen kesilmesini önlemek ve denetlenebilirliği sağlamak için de önemlidir.

Kaynak: https://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=5271&mevzuatTur=1&mevzuatTertip=5

Kaynak: https://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=8197&mevzuatTur=7&mevzuatTertip=5

Sağlık kontrolü ise hem kişinin beden bütünlüğünün korunması hem de olası kötü muamele iddialarının tespiti bakımından kritik önemdedir. Gözaltı giriş ve çıkış muayeneleri, sonradan doğabilecek sorumluluk tartışmalarında delil niteliği taşıyabilir. Bu nedenle sağlık raporlarının usulüne uygun alınması, sadece idari bir işlem değil; temel hakların korunması bakımından zorunlu bir güvencedir.

Yakalama ve Gözaltına İtiraz Usulleri

CMK, kişi özgürlüğüne yapılan bu müdahaleleri yalnızca kolluk ve savcılık denetimine bırakmamış; hızlı yargısal kontrol mekanizması da öngörmüştür. CMK m. 91/5’e göre, yakalama işlemine, gözaltına alma kararına ve gözaltı süresinin uzatılmasına karşı sulh ceza hâkimine başvuru yapılabilir.

Bu başvuruyu yapabilecek kişiler:

• Yakalanan kişi
• Müdafii
• Kanuni temsilcisi
• Eşi
• Birinci veya ikinci derece kan hısımıdır

Sulh ceza hâkimi incelemeyi evrak üzerinden yapar ve en geç 24 saat içinde karar verir. Yakalama veya gözaltının hukuka uygun olduğu kanaatine varırsa başvuruyu reddeder; aksi durumda kişinin serbest bırakılmasına veya Cumhuriyet savcılığında hazır bulundurulmasına karar verebilir.

Bu mekanizma, kişi özgürlüğünün yalnızca idarenin takdirine bırakılmaması bakımından çok önemlidir. Özellikle usulsüz gözaltı uygulamaları veya sürenin aşılması hâlinde, hızlı başvuru imkânı ciddi bir güvencedir. Ayrıca CMK m. 91/6, serbest bırakılan kişinin aynı nedenle yeniden yakalanmasını da sınırlandırmıştır. Buna göre yeni ve yeterli delil elde edilmedikçe ve Cumhuriyet savcısının kararı olmadıkça, kişi hakkında aynı nedenle yeniden yakalama işlemi uygulanamaz.

Hukuka Aykırı Yakalama ve Gözaltının Sonuçları

Yakalama veya gözaltı tedbirinin varlığı tek başına hukuka uygunluk anlamına gelmez. Bir işlem, şeklen yapılmış olsa bile maddi ve usulî şartlara uyulmamışsa hukuka aykırı sayılabilir. Başlıca hukuka aykırılık hâlleri şunlardır:

• Kanunda öngörülen şartlar olmadan yakalama yapılması
• Somut delil bulunmadan gözaltına karar verilmesi
• Gözaltı süresinin aşılması
• Kişiye haklarının bildirilmemesi
• Müdafiden yararlanma hakkının fiilen engellenmesi
• Yakınlara haber verilmemesi
• Sağlık kontrolü, tutanak ve kayıt işlemlerinin usulüne uygun yapılmaması

Bu tür aykırılıklar, yalnızca teorik ihlal oluşturmaz. Ceza muhakemesi sürecinde delil değerlendirmesinden tazminat sorumluluğuna kadar birçok sonucu olabilir. Ayrıca kişi özgürlüğüne yapılan hukuka aykırı müdahaleler, anayasal hak ihlali boyutuna da ulaşabilir.

Özellikle uygulamada bazen “zaten suç şüphesi vardı” gerekçesiyle usul ihlalleri önemsiz görülmeye çalışılmaktadır. Oysa hukuk devletinde amaç kadar yöntem de önemlidir. Şüphe ne kadar güçlü olursa olsun, kişi özgürlüğüne müdahale eden işlemler kanuni güvencelere uygun değilse hukuka aykırılık gündeme gelir.

Tazminat Hakkı ve Başvuru Yolları

Hukuka aykırı yakalama ve gözaltı işlemleri bakımından en önemli başvuru yollarından biri CMK m. 141 kapsamında Devlete karşı açılacak tazminat davasıdır. Kanun, hangi hâllerde kişilerin maddi ve manevi zararlarını Devletten isteyebileceğini ayrıntılı biçimde düzenlemiştir.

Kaynak: https://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=5271&mevzuatTur=1&mevzuatTertip=5

Bu madde kapsamında özellikle şu durumlarda tazminat talebi gündeme gelebilir:

• Kanuni koşullar dışında yakalanma veya gözaltı
• Kanuni gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmama
• Hakların usulüne uygun bildirilmemesi
• Yakınlara haber verilmemesi
• Kanuna uygun yakalandıktan sonra kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi veya beraat edilmesi gibi kanunda sayılan bazı hâller

Burada dikkat edilmesi gereken bir ayrım vardır. Her beraat kararı, otomatik olarak gözaltının hukuka aykırı olduğu anlamına gelmez. Ancak CMK 141, bazı hâllerde işlemin baştan hukuka uygun görünmesine rağmen sonradan Devletin tazminat sorumluluğunu kabul etmektedir. Bu nedenle tazminat hakkı değerlendirilirken, hem işlemin yapıldığı andaki koşullar hem de yargılamanın sonucu birlikte incelenmelidir.

Uygulamada Sık Karşılaşılan Sorunlar

Pratikte yakalama ve gözaltı tedbirleri bakımından en çok görülen sorunlar şunlardır:

1. Yakalama ile gözaltının birbirine karıştırılması
   Bir kişinin fiilen tutulması ile hukuken gözaltına alınması arasındaki fark göz ardı edilebilmektedir.

2. Sürelerin yanlış hesaplanması
   Fiilî yakalama anı yerine resmi kayıt saatinin esas alınmaya çalışılması, hukuka aykırılık iddialarına yol açmaktadır.

3. Hak bildirimlerinin şeklen yapılması
   Sadece hazır formlar üzerinden işlem yapılması, hakların gerçekten kullandırıldığı anlamına gelmeyebilir.

4. Müdafiye erişimin geciktirilmesi
   Özellikle soruşturmanın ilk anlarında avukata erişimde yaşanan gecikmeler savunma hakkını zedeleyebilir.

5. Yakınlara haber verme yükümlülüğünün ihlali
   Bu ihlal, hem Anayasa hem de CMK bakımından ciddi sonuçlar doğurabilir.

6. Somut delil şartının zayıf yorumlanması
   Gözaltı için aranan somut delil standardı, uygulamada bazen fazla esnetilebilmektedir.

Özellikle Gaziosmanpaşa gibi yoğun nüfuslu ve ceza soruşturmalarının pratikte sık karşılaşıldığı bölgelerde, sürecin ilk aşamasında hukuki destek alınması çoğu zaman belirleyici olmaktadır. Bu tür durumlarda bir Gaziosmanpaşa avukat ile erken aşamada iletişim kurulması, hem hakların korunması hem de usulsüz işlemlerin hızlı biçimde tespit edilmesi bakımından önem taşır. Yerel ölçekte hukuki destek arayan kişiler bakımından Avukat Süleyman Aygül gibi isimler üzerinden arama yapılması da dijital arama niyeti bakımından sık karşılaşılan bir durumdur. Bununla birlikte, her dosyanın kendi maddi vakıaları ve usul geçmişi çerçevesinde ayrıca değerlendirilmesi gerekir.

Sıkça Sorulan Sorular (SSS)

Yakalama ile gözaltı aynı şey midir?

Hayır. Yakalama, kişinin özgürlüğünün geçici olarak fiilen kısıtlanmasıdır. Gözaltı ise yakalanan kişinin soruşturma amacıyla hukuken muhafaza altında tutulmasıdır.

Herkes yakalama yapabilir mi?

Sadece kanunda belirtilen sınırlı durumlarda mümkündür. Özellikle suçüstü hâlinde veya kaçma ihtimali bulunan bazı durumlarda herkes geçici yakalama yapabilir.

Gözaltı kararını kim verir?

Kural olarak Cumhuriyet savcısı verir. Kanunda istisnai olarak gösterilen bazı hâllerde kolluk amirinin de sınırlı yetkisi olabilir.

Gözaltı süresi kaç saattir?

Genel kural olarak yakalama anından itibaren 24 saati geçemez. Yakalama yerine en yakın hâkim veya mahkemeye gönderme için zorunlu süre en fazla 12 saat olabilir. Toplu suçlarda uzatma mümkündür.

Yakalanan kişinin avukat isteme hakkı var mı?

Evet. Müdafiden yararlanma hakkı temel bir savunma güvencesidir ve fiilen kullandırılmalıdır.

Yakalanan kişinin yakınlarına haber vermek zorunlu mu?

Evet. Yakalanma, gözaltına alınma veya gözaltı süresinin uzatılması hâlinde bir yakınına veya belirlediği kişiye gecikmeksizin haber verilmelidir.

Hukuka aykırı gözaltı nedeniyle tazminat alınabilir mi?

Evet. Şartları varsa CMK m. 141 kapsamında maddi ve manevi tazminat Devletten talep edilebilir.

Sonuç ve Hukuki Uyarı

Yakalama ve gözaltı tedbirleri, ceza muhakemesinde kamu düzeninin korunması ve soruşturmanın etkin yürütülmesi açısından önemli araçlardır. Ancak bu tedbirler aynı zamanda kişi özgürlüğüne en yoğun müdahaleyi oluşturan koruma tedbirleri arasında yer alır. Bu nedenle kanuni şartlara, usul güvencelerine ve ölçülülük ilkesine sıkı biçimde uyulması gerekir.

Özellikle yakalama ile gözaltının farkının doğru anlaşılması, sürelerin doğru hesaplanması, hak bildirimlerinin tam yapılması, müdafi yardımının fiilen sağlanması ve yakınlara haber verilmesi; hukuka uygunluk bakımından temel başlıklardır. Aksi hâlde, hem ceza muhakemesi süreci tartışmalı hâle gelir hem de Devletin tazminat sorumluluğu doğabilir.

Bu sebeple somut olayın özellikleri, dosyadaki deliller, tutanak düzeni, kayıt saatleri ve savunma hakkının kullanılıp kullandırılmadığı birlikte değerlendirilmelidir. Genel bilgiler çoğu zaman yol gösterici olsa da, her dosyanın çözümü kendi koşullarına göre değişebilir.

Bu içerik yalnızca genel bilgilendirme amacı taşımaktadır; hukuki tavsiye niteliğinde değildir. Somut olaylar bakımından mutlaka bir avukattan profesyonel hukuki destek alınmalıdır.

Kaynakça

• Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 19
  https://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=2709&mevzuatTur=1&mevzuatTertip=5

• Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 90, 91, 95, 98, 141
  https://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=5271&mevzuatTur=1&mevzuatTertip=5

• Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliği, m. 6, 7, 8, 13, 14
  https://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=8197&mevzuatTur=7&mevzuatTertip=5